Japan wordt een populaire bestemming voor reizen en toerisme. Europese luchtvaartmaatschappijen verminderen hun capaciteit naar de Verenigde Staten, terwijl ze die naar bestemmingen zoals Japan vergroten.
De yen in Japan is relatief zwak voor mensen die in euro's of dollars betalen, waardoor Japan een aantrekkelijker en betaalbaarder bestemming is.
Een concept met verschillende namen wordt ook in Japan steeds duidelijker. De Kamaaina-tarieven in Hawaï gelden alleen voor lokale reizigers; de treinkaartjes met korting, het "German Ticket" van DB, zijn alleen beschikbaar voor inwoners; de toegangsprijzen voor het Louvre in Parijs zijn er in twee niveaus: voor inwoners en toeristen. Deze trend wordt werkelijkheid in Japan.
Toeristen- en ticketwebsites hanteren verschillende tarieven, afhankelijk van wie ze bekijkt. Gebruikers met een woonadres in Japan betalen minder dan gebruikers met een buitenlands adres.
Historische locaties, attracties en zelfs sommige restaurants of hotels hanteren een prijssysteem met twee niveaus.
Iedereen heeft zo zijn eigen redenen om een tweeledige prijsstelling in te voeren. Voor historische locaties, zoals het kasteel van Himeji in de prefectuur Hyogo, helpt de extra opbrengst om het verkeer te beheersen en bij te dragen aan het onderhoud van de locatie. Locaties zoals de Nanzoin-tempel in de prefectuur Fukuoka gebruiken het geld om de schade te herstellen die is veroorzaakt door een handjevol toeristen.
En dan zijn er nog bedrijven die gewoon de yen najagen. Dat is bijvoorbeeld het geval met pretpark Junglia in Okinawa, dat vorige maand in het nieuws kwam met prijzen die 1,870 yen ($12.60) hoger lagen voor niet-ingezetenen. Zelfs sommige restaurants doen mee.
Is dit discriminatie of slimme marketing?
Zulke oppervlakkige oordelen kunnen ertoe leiden dat een Japanse burger met een niet-Japanse ouder als toerist wordt behandeld, omdat hij of zij er niet "Japans genoeg uitziet". Het kan er ook toe leiden dat inwoners exorbitante prijzen moeten betalen, ook al wonen ze hier al jaren.
Velen die het over het algemeen eens zijn met een tweeledige prijsstelling, merken op dat je deze problemen kunt vermijden door het verschil te gebruiken als een 'korting voor lokale bewoners'. Over het algemeen lijken locaties in Japan echter de benadering te hanteren van 'als het eruitziet en klinkt als een buitenlander'.
Is een tweeledige prijsstelling legaal volgens de Japanse wet, of kan het worden beschouwd als een vorm van discriminatie? Bedrijven zijn over het algemeen vrij om hun eigen prijzen te bepalen zoals ze dat willen. Ze moeten er echter wel op letten dat hun acties niet neerkomen op "onredelijke discriminatie". Met name een door de overheid gerunde locatie moet ervoor zorgen dat haar acties niet neerkomen op het weigeren van toegang tot een locatie die als "openbare voorziening" wordt beschouwd.
Als particulier bedrijf, legde een belastingadvocaat uit, kan Junglia elke prijs vaststellen die het wil. "Zolang het prijsverschil redelijk is, is de kans klein dat dit juridisch als onredelijke discriminatie wordt beschouwd."
Bedrijven lopen het risico de consumentenbeschermingswetten te overtreden als ze een prijssysteem met twee niveaus invoeren, maar de lagere prijs voor particulieren nadrukkelijk adverteren.
Laat een bericht achter