Terwijl miljoenen gezinnen in Canada en de Verenigde Staten zich voorbereiden op de voorjaarsvakantie, ontvouwt zich een verontrustende verschuiving in het Noord-Amerikaanse toerismelandschap: Het grensverkeer tussen Canada en de VS neemt sterk af, met name onder jongeren en studenten die lange tijd de drijvende kracht achter het grensoverschrijdende toerisme tussen de twee landen waren. Voor de toeristische sector reiken de gevolgen veel verder dan één vakantieseizoen.
Generaties lang was de grens tussen Canada en de VS geen barrière, maar een toegangspoort – een gemakkelijke oversteekplaats voor schooluitwisselingen, jeugdsporttoernooien, campusbezoeken en roadtrips met het gezin, waarmee jonge reizigers de wereld net buiten hun eigen land konden ontdekken.
Vandaag de dag wordt die toegangspoort stilletjes smaller.
In plaats van hockeytoernooien, schooluitwisselingen, campusbezoeken en afstudeerreizen, zijn we getuige van een historische ineenstorting van het grensoverschrijdende reisverkeer, die de mobiliteit van jongeren en studenten op een manier verandert die regeringen en toerismeleiders aan beide zijden van de grens zorgen zou moeten baren.
Nieuwe gegevens bevestigen dat 2025 was het slechtste jaar voor grensoverschrijdend reisverkeer tussen Canada en de VS sinds de nasleep van 9/11.Het aantal autoritten van Canadezen naar de Verenigde Staten daalde met meer dan 30 procent vorig jaar, wat neerkomt op ongeveer 7.6 miljoen minder autoritten. Het aantal retourvluchten van Canadezen vanuit de Verenigde Staten daalde eind 2025 en begin 2026 opnieuw fors.
Ook het aantal Amerikaanse reizigers naar Canada is afgenomen. Het aantal reizen van Amerikaanse ingezetenen naar Canada daalde eind 2025, wat bijdroeg aan een algehele daling van het aantal internationale aankomsten in Canada in vergelijking met het voorgaande jaar.
Deze cijfers zijn geen abstracte statistieken.
Het gaat om geannuleerde schoolbandreizen, afgelaste sporttoernooien, uitgestelde afstudeerreizen en gezinnen die hebben besloten dat het meenemen van hun kinderen over de grens de stress, onzekerheid en kosten gewoonweg niet meer waard is.
Zelfs de lucht laat de kou voelen. Luchtvaartmaatschappijen zijn begonnen met het schrappen van honderdduizenden stoelen op routes tussen Canada en de VS, omdat de vraag afneemt. Wanneer het aantal vluchten afneemt en de prijzen stijgen, zijn jongeren en studenten – die vaak in groepen reizen en een beperkt budget hebben – de eersten die de dupe worden.
Zoals Carylann Assante, CEO van de Student & Youth Travel Association en mede-voorzitter van de Beyond Borders Tourism Coalition, het onlangs verwoordde:
"Reizen voor studenten en jongeren is de plek waar levenslange nieuwsgierigheid, zelfvertrouwen en grensoverschrijdende vriendschappen ontstaan, en die mogelijkheden verdwijnen juist op het moment dat jongeren ze het hardst nodig hebben."
Tegelijkertijd wordt het ritme van grensovergangen hervormd door steeds meer lagen van daadwerkelijke – of vermeende – controle.
Voorstellen om de gegevensverzameling in het kader van het Amerikaanse Electronic System for Travel Authorization (ESTA) uit te breiden, zouden reizigers kunnen verplichten om jarenlange persoonlijke contactgeschiedenis, familiegegevens en socialemedia-identificaties te verstrekken. Zelfs als dergelijke maatregelen bedoeld zijn voor veiligheidsdoeleinden, tonen onderzoeken nu al aan dat indringende gegevensvereisten een meetbaar "afschrikkend effect" hebben op reisbeslissingen.
Voor jongeren die een groot deel van hun leven online doorbrengen, is het begrijpelijk dat ze zich zorgen maken over het feit dat hun aanwezigheid op sociale media door een ondoorzichtig algoritme onder de loep genomen zou kunnen worden.
Leraren die schoolreisjes organiseren en jeugdleiders die uitwisselingen plannen, zijn steeds minder bereid om leerlingen te vragen jarenlange digitale geschiedenis op te geven, enkel om deel te nemen aan een weekendtoernooi of een campusbezoek.
En beleidssignalen zijn belangrijk, zelfs als ze niet direct van toepassing zijn.
Een constante stroom krantenkoppen over strengere grenscontroles, nieuwe reisvoorschriften en mogelijke boetes draagt bij aan de algemene perceptie dat het oversteken van de grens onvoorspelbaar is geworden. Voor ouders, leerkrachten en schoolbestuurders die verantwoordelijk zijn voor de veiligheid van jonge reizigers, is die onzekerheid op zich vaak al voldoende reden om een reis te annuleren.
De gevolgen zijn met name ingrijpend voor inheemse jongeren wier gemeenschappen zich uitstrekken over de grens tussen Canada en de Verenigde Staten.
Generaties lang waren culturele uitwisselingen tussen inheemse bevolkingsgroepen, familiebezoeken en jeugdprogramma's afhankelijk van de grensoverschrijdende mobiliteit die werd erkend in het Jay-verdrag. Recente richtlijnen van inheemse organisaties en reisadviezen suggereren echter dat deze rechten niet altijd consequent worden erkend aan de grens.
Indigenous Services Canada adviseert reizigers van First Nations-afkomst nu om naast hun beveiligde verblijfsvergunning ook een paspoort mee te nemen wanneer ze de Verenigde Staten binnenkomen.
Voor inheemse jongeren is dit afnemende vertrouwen meer dan alleen een ongemak tijdens het reizen. Het betekent dat taalkampen worden geannuleerd, culturele uitwisselingen worden verstoord en bezoeken aan familie aan de andere kant van de grens voor onbepaalde tijd worden uitgesteld.
Zoals Keith Henry, CEO van de Indigenous Tourism Association of Canada en mede-voorzitter van de Beyond Borders Tourism Coalition, uitlegt:
"Wanneer inheemse jongeren niet kunnen rekenen op een veilige en voorspelbare grenscontrole, verliezen we niet alleen het toerisme, maar ondermijnen we ook levende culturen en de volgende generatie leiders."
De economische gevolgen zijn in de grensgebieden nu al zichtbaar.
Bestemmingen in het noorden van de Verenigde Staten die sterk afhankelijk zijn van toerisme – van Maine tot Montana – melden een scherpe daling van het aantal Canadese bezoekers. Hotels, restaurants en attracties die voorheen afhankelijk waren van studentengroepen en gezinnen die met de auto op vakantie gingen, zien deze bezoekers nu simpelweg verdwijnen.
En die reizen hoeven niet per se later terug te keren.
In plaats daarvan kiezen veel Canadezen ervoor om elders naartoe te reizen – naar Europa, Mexico, het Caribisch gebied of binnen Canada zelf. Deze verschuiving duidt op iets diepers dan een tijdelijke daling van de vraag. Het suggereert een structurele heroriëntatie van reispatronen die het Noord-Amerikaanse toerisme permanent zou kunnen veranderen.
Dit alles ontvouwt zich precies op het moment dat Noord-Amerika zich voorbereidt op een uniek moment in het wereldwijde toerisme.
In 2026 organiseren de Verenigde Staten, Canada en Mexico gezamenlijk het FIFA Wereldkampioenschap. Tegelijkertijd vieren de Verenigde Staten dan hun 250e verjaardag van de onafhankelijkheid.
Ondanks het belang van reizen en toerisme voor onze gedeelde economie, is de sector nog steeds niet formeel vertegenwoordigd in de Overeenkomst tussen de Verenigde Staten, Mexico en Canada (USMCA), het handelsraamwerk dat de economische samenwerking in Noord-Amerika regelt.
Daarom is het voorgestelde USMCA Travel and Tourism Resiliency Act is zo belangrijk.
Het wetsvoorstel, dat door beide partijen wordt gesteund, zou een speciale werkgroep voor de reis- en toerismesector oprichten als onderdeel van de gezamenlijke evaluatie van de USMCA-overeenkomst in 2026. De missie van deze werkgroep zou eenvoudig zijn: belemmeringen voor reizen identificeren, de efficiëntie van de grenscontroles verbeteren, crisisreacties coördineren en ervoor zorgen dat bij toekomstige beleidsbeslissingen rekening wordt gehouden met de impact op toerisme, jongerenmobiliteit en culturele uitwisseling over de grens.
Voor de toeristische sector is de boodschap aan beleidsmakers simpel: de huidige koers is niet houdbaar.
Het nu begonnen voorjaarsvakantieseizoen zal ofwel het begin van het herstel inluiden, ofwel een generatiebrede terugtrekking uit grensoverschrijdend reizen bezegelen.
Leden van het Amerikaanse Congres moeten snel actie ondernemen om de USMCA Travel and Tourism Resiliency Act door te voeren, zodat de toeristische sector een stem heeft tijdens de komende USMCA-evaluatie.
De Canadese overheid zou de terugval in het toerisme onder jongeren en studenten niet moeten beschouwen als een simpele herverdeling van het toerisme, maar als een strategische uitdaging voor de toekomst van de mobiliteit in Noord-Amerika.
Laat een bericht achter