De vijfdaagse conferentie, die van 22 tot en met 26 september in Athene wordt gehouden, wordt gezamenlijk georganiseerd door het Jordaanse ministerie van Toerisme en Oudheden en het Departement van Oudheden, in samenwerking met de Nationale en Kapodistrian Universiteit van Athene.
In zijn inauguratierede plaatste prins Hassan de gebeurtenissen binnen een breder intellectueel en ethisch kader. Hij betoogde dat een nauwgezette betrokkenheid bij de Jordaanse beschavingsgeschiedenis en het culturele erfgoed, opgevat als onderdeel van het bredere Levantijnse erfgoed, een onmisbare basis vormt voor het begrijpen van het heden en het ontwikkelen van strategieën om de wereldwijde crises van de toekomst het hoofd te bieden. Door archeologie en geschiedenis te integreren in het discours van duurzaamheid, presenteerde de prins een visie op erfgoed, niet als een statische herinnering, maar als een actieve bron van veerkracht.
Athene, zo stelde hij, biedt meer dan alleen een gastvrije ontmoetingsplek; het belichaamt het archetype van culturele convergentie, "een plek waar diverse paden elkaar kruisen, waar culturen, overtuigingen en rijken historisch met elkaar verweven zijn." Beschaving, zo stelde hij, "is nooit de eenzame prestatie van één volk; het is veeleer het cumulatieve product van ontmoetingen, uitwisselingen en wederzijdse ontleningen door de eeuwen heen." Door de geschiedenis te kaderen als een relationeel en dialogisch proces, daagde prins Hassan essentialistische interpretaties van erfgoed uit en benadrukte hij juist de hybride en onderlinge verbondenheid ervan.
De prins traceerde deze dynamiek van culturele verstrengeling via de gedeelde erfenissen van Rome, Griekenland, het Nabateese koninkrijk met Petra als middelpunt, en het islamitische tijdperk. Deze verwevenheid, zo betoogde hij, vormde de historische identiteit van Jordanië als zowel een kruispunt van beschavingen als een centraal knooppunt in transregionale handels- en culturele netwerken. Deze positionering, zo stelde hij, definieert niet alleen het verleden van Jordanië, maar vormt ook de potentie ervan om veerkracht te modelleren in de huidige tijd.
Met betrekking tot duurzaamheid beriep Prins Hassan zich op de rijke landbouwtradities van Jordanië als bewijs voor een blijvende beschavingsethiek van evenwicht met het milieu. Hij benadrukte archeologisch bewijs dat teruggaat tot de neolithische landbouwnederzettingen, de vroegste in de menselijke geschiedenis, en de IJzertijdse staatsbesturen van Ammon, Moab en Edom. Deze historische praktijken, zo betoogde hij, bevatten lessen van milieubeheer die relevant blijven voor huidige en toekomstige samenlevingen die worstelen met de onderling verbonden crises op het gebied van water, voedsel, energie en ecosystemen.
Hij benadrukte de urgentie van het behoud van zowel tastbare als ontastbare kennissystemen door middel van robuuste databases en intergenerationele overdracht. Alleen zo, zo stelde hij, kunnen samenlevingen de vooruitziende blik verwerven om rampen te anticiperen, crises te verzachten en effectief te reageren op existentiële bedreigingen. Kennis is in dit kader niet louter academisch, maar vormt een essentiële bron voor de beschaving die cruciaal is voor het voortbestaan van de mens.
Prins Hassan plaatste de Levant bovendien binnen de intellectuele geografie van de oude mediterrane wereld. Hij stelde dat het nooit een passieve periferie was, maar een actieve en vormende bijdrage aan de stroom van ideeën en culturele productie. Hij beschreef de regio als een onmisbare schakel in de "kennisroutes" die Oost en West met elkaar verbinden. Hij suggereerde dat de historische rol van de Levant als bemiddelaar van beschavingen hedendaagse benaderingen van de wereldwijde dialoog moet beïnvloeden.
ADe normatieve kern van zijn toespraak was de nadruk op menselijke waardigheid als het organiserende principe van elke betrokkenheid bij cultureel erfgoed. In deze context gaf de prins een ernstige waarschuwing over de verwoesting die zich voltrok in Gaza, ooit een van de meest geletterde samenlevingen ter wereld, maar nu te lijden heeft onder wat hij een "onderwijsgenocide" noemde. Hij betreurde de vernietiging van decennia aan investeringen in onderwijs in minder dan twee jaar en beschreef het als een aanval op het concept van onderwijsrechtvaardigheid zelf. Gaza, voegde hij eraan toe, ondergaat tegelijkertijd een "milieugenocide", illustratief voor de "clusters van dood en collectieve vernietiging" die de mensheid teisteren. Het grotere gevaar, waarschuwde hij, is dat de wereld zou kunnen afglijden naar een "intellectuele genocide" die het vermogen tot kritisch denken zelf uitdooft.
De openingssessie werd ook bijgewoond door Jordaanse functionarissen. Minister van Toerisme en Oudheden Emad Hijazeen benadrukte het belang van het bijeenroepen van ICHAJ 16 met brede Arabische en internationale deelname, en noemde de conferentie een uniek platform om de historische en culturele rol van Jordanië in zijn economische, sociale en religieuze dimensies te presenteren. Directeur-generaal van het Departement van Oudheden Fawzi Abu Danneh benadrukte de lange continuïteit van de culturele banden tussen Jordanië en Griekenland en beschreef deze als onderdeel van een eeuwenoude uitwisseling waarvan de hedendaagse vernieuwing essentieel is om moderne crises het hoofd te bieden.
De ceremonie werd bijgewoond door Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Dana Firas, Sheikha Mai bint Mohammed Al Khalifa van Bahrein, de president van de Nationale en Kapodistrian Universiteit van Athene, evenals wetenschappers en onderzoekers uit Jordanië, de Arabische regio en talloze internationale instellingen. Sheikha Mai benadrukte de centrale rol van geschiedenis en cultureel erfgoed bij het beschermen van de menselijke capaciteit en het verheffen van het intellectuele leven, en prees Jordanië voor zijn blijvende bijdragen aan de culturele en intellectuele vitaliteit van de regio..
De Internationale Conferentie over de Geschiedenis en Archeologie van Jordanië, opgericht in 1980 in Oxford op initiatief van Prins Hassan, heeft zich sindsdien ontwikkeld tot een toonaangevend forum dat om de drie jaar bijeenkomt en afwisselend wordt georganiseerd door landen als Duitsland, Frankrijk, Groot-Brittannië, de Verenigde Staten, Australië en Italië. In al haar geledingen heeft ICHAJ het archeologische en historische erfgoed van Jordanië centraal gesteld in het internationale wetenschappelijke discours, terwijl het tegelijkertijd de relevantie ervan voor hedendaagse vraagstukken over veerkracht, duurzaamheid en culturele diplomatie benadrukt.
Bron: Jordan News Agency
Laat een bericht achter