KAMPALA, Oeganda De Oegandese toerisme-industrie wordt geconfronteerd met een groeiende crisis, nu internationale reisbeperkingen in verband met de ebola-uitbraak in buurland de Democratische Republiek Congo (DRC) leiden tot verstoringen in het luchtverkeer, angst onder reizigers en hernieuwde bezorgdheid dat het land onterecht op één hoop wordt gegooid met zijn veel grotere buurland.
In de meest recente tegenslag heeft de Nederlandse luchtvaartmaatschappij KLM vluchten van en naar Entebbe opgeschort, nadat internationale reis- en inreisbeperkingen in verband met de ebola-uitbraak de werkzaamheden van het cabinepersoneel begonnen te beïnvloeden. KLM verklaarde dat Entebbe zelf weliswaar niet als een actief ebola-risicogebied wordt beschouwd, maar dat de maatregelen die verschillende landen hebben opgelegd aan reizigers die via Oeganda reizen, het onmogelijk maken om de reguliere vluchten voort te zetten.
Voor de toeristische sector van Oeganda heeft de opschorting van het vliegverkeer veel meer gevolgen dan alleen voor één enkele vliegroute.
KLM is al decennialang een van de belangrijkste toegangspoorten van Oeganda tot Europa, met een directe verbinding tussen Entebbe en Amsterdam en een aansluiting op een uitgebreid wereldwijd netwerk. Andere grote internationale luchtvaartmaatschappijen die op Oeganda vliegen zijn Qatar Airways, Emirates, Turkish Airlines, Brussels Airlines, Ethiopian Airlines en RwandAir, die allemaal een cruciale rol spelen bij het aantrekken van internationale bezoekers naar Oost-Afrika.
Belanghebbenden in de industrie waarschuwen dat Oeganda nu te maken heeft met een "perfecte storm".
Naast de reisproblemen die verband houden met ebola, heeft het aanhoudende conflict met Iran de regionale luchtvaartnetwerken ontwricht, waardoor luchtvaartmaatschappijen uit de Golfregio hun schema's en routes in delen van het Midden-Oosten moesten aanpassen. De verminderde bereikbaarheid en het kleinere aantal internationale verbindingen zetten de toeristische sector, die nog steeds bezig is het vertrouwen van internationale bezoekers te herstellen, verder onder druk.
Tegelijkertijd hebben de Verenigde Staten en diverse andere landen strenge reisbeperkingen ingesteld voor reizigers uit Oeganda, de Democratische Republiek Congo en Zuid-Soedan, naar aanleiding van de verklaring van de Wereldgezondheidsorganisatie dat dit een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid van internationaal belang is. De verscherpte screening en inreisbeperkingen hebben de onzekerheid onder reizigers vergroot.
Leiders in de toeristische sector stellen echter dat in veel internationale berichtgeving een belangrijk onderscheid verloren gaat.
Hoewel de ebola-uitbraak zich nog steeds concentreert in Oost-DRC, heeft Oeganda een beperkt aantal gevallen gemeld, waarvan vele verband houden met grensoverschrijdend verkeer. De gezondheidsautoriteiten hebben de nadruk gelegd op snelle opsporing, contactonderzoek, isolatie en beheersingsmaatregelen. Er zijn geen aanwijzingen voor wijdverspreide gemeenschapsbesmetting, vergelijkbaar met de situatie in de zwaarst getroffen gebieden van de DRC.
Ondanks herhaalde verzoeken om commentaar heeft het Oegandese Bureau voor Toerisme zich publiekelijk stilgehouden over de impact van de perceptie rondom ebola op het toerisme en het internationale imago van het land.
Oeganda Tourism Board onlangs toegetreden tot de Wereldraad voor Reizen en Toerisme als bestemmingspartner. WTTC heeft de ontwikkelingen op de voet gevolgd en is wellicht het best geplaatst om Oeganda te begeleiden en, met zijn invloedrijke leden, een vliegende start te geven zodra de situatie onder controle is.
Ook de toerismeautoriteiten in buurlanden, waaronder Kenia en Tanzania, hebben geen noodplannen openbaar gemaakt of hun bezorgdheid geuit over de mogelijkheid dat negatieve percepties rond de uitbraak zich zouden kunnen verspreiden naar de bredere toeristische regio van Oost-Afrika.
Omdat officiële stemmen grotendeels afwezig blijven, treden leiders uit de particuliere sector steeds vaker naar voren.
Een van de meest uitgesproken uitspraken kwam van een vooraanstaande Oegandese toerismeleider die tevens vicevoorzitter is van de Uganda Tourism Association (UTA), directeur van Pristine Tours Ltd, uitvoerend directeur van het Great Lakes Tourism Institute en managementconsultant (MBA – Management).
Namens de zorgen van veel professionals in de toeristische sector zei hij:
"Er is iets dat me dwarszit aan de internationale berichtgeving over de huidige ebola-situatie."
Oeganda en de Democratische Republiek Congo worden vaak in één adem genoemd, waardoor de indruk ontstaat dat beide landen met dezelfde mate van uitbraak en risico te maken hebben, terwijl de werkelijkheid anders is.
Het aantal gevallen in Oeganda is beperkt gebleven en grotendeels gerelateerd aan grensoverschrijdend verkeer vanuit de Democratische Republiek Congo, waar de uitbraak is ontstaan. Belangrijker nog is dat het Oegandese volksgezondheidssysteem opnieuw heeft bewezen in staat te zijn om besmettingen op te sporen, mensen te isoleren, contacten te traceren en snel te reageren.
De vraag zou niet simpelweg moeten zijn of een land een geval heeft geregistreerd. De vraag zou moeten zijn hoe effectief dat land de situatie aanpakt.
Als toeristische en zakelijke bestemming verdient Oeganda een beoordeling op basis van feiten, niet op aannames. Een land dat snel geïmporteerde gevallen identificeert en indamt, is niet hetzelfde als een land dat te maken heeft met wijdverspreide besmetting binnen de gemeenschap. Risicocommunicatie moet accuraat, proportioneel en op feiten gebaseerd zijn.
Niemand vraagt om Oeganda uit te sluiten van de rapportage. We vragen om precisie. Reizigers, investeerders en internationale partners verdienen berichtgeving die onderscheid maakt tussen de nabijheid van een uitbraak en de daadwerkelijke uitbraaksituatie ter plaatse.
Uganda heeft decennialang expertise opgebouwd in het beheren van noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid. Dat verhaal verdient het ook om verteld te worden.”
Zijn opmerkingen weerspiegelen de groeiende frustratie in de Oegandese toeristische sector, waar ondernemers vrezen dat onjuiste percepties economische schade kunnen veroorzaken die niet in verhouding staat tot de werkelijke volksgezondheidssituatie.
Voor een sector die sterk afhankelijk is van internationale connectiviteit en het vertrouwen van reizigers, reikt de uitdaging nu verder dan alleen het beheersen van gezondheidsrisico's. Het gaat er ook om ervoor te zorgen dat Oeganda wordt beoordeeld op zijn eigen omstandigheden, in plaats van automatisch gelijkgesteld te worden met de ontwikkelingen aan de andere kant van de grens in de Democratische Republiek Congo.
Nu luchtvaartmaatschappijen hun schema's aanpassen, overheden de inreisvoorwaarden aanscherpen en reizigers hun plannen heroverwegen, pleiten velen in de Oegandese toerismesector voor een genuanceerder mondiaal gesprek – een gesprek dat een eenvoudig maar cruciaal feit erkent:
Oeganda en de Democratische Republiek Congo zijn niet hetzelfde land en zouden ook niet als zodanig behandeld moeten worden.
Laat een bericht achter