Dubbel nieuws (DDN) is een Brits alternatief mediakanaal, opgericht in 2017 door Yannis Mende. Het luidt: Wij geven prioriteit aan mensen, ideeën, bewijs en de gemeenschap boven alles. Voelt u zich in de steek gelaten, verwaarloosd en ondervertegenwoordigd? DDN ontwikkelt creatieve manieren om u te bereiken, te versterken en te betrekken. Trustpilot geeft DDN een beoordeling van 4.6, wat uitstekend is in termen van onderzoek en betrouwbaarheid.
Doordat internationale media in Gaza verboden zijn en er in Gaza meer journalisten zijn omgekomen dan in welke oorlog dan ook in de geschiedenis, blijft de situatie in Gaza enigszins ondoorzichtig. Israël beweert dat de hongersnood in Gaza in scène is gezet, terwijl de Amerikaanse president Trump de controle over de strook wil overnemen, de bevolking elders in de wereld wil vervangen en van Gaza een badplaats wil maken. Ondertussen halen hartverscheurende berichten over hongersnood en stervende kinderen, bevestigd door VN-bronnen, wereldwijd de krantenkoppen.
In deze video komt een Holocaustoverlevende, die op zevenjarige leeftijd de Holocaust meemaakte, in opstand tegen wat hij de 'genocide' in Gaza noemt. Hij legt uit waarom dit zo schadelijk is voor het Joodse volk en waarom degenen die deze misdaden in Gaza begaan, zich als permanente slachtoffers voelen.
"Wat er in Gaza gebeurt, is een holocaust. En wat de Israëlische regering momenteel bedenkt, is de definitieve oplossing voor hun Palestijnse probleem."
Mijn reactie staat niet op mijn naam.
Als overlevende van de Holocaust reageer ik niet op mijn eigen naam.
Uitroeiing, ontmenselijking, hongersnood, blokkades, gebrek aan water en medicijnen, de vernietiging van de gezondheidszorg, de jacht op artsen, de jacht op journalisten, veilige plekken die uiteindelijk helemaal niet veilig blijken te zijn, behalve concentratiekampen – dit alles bij elkaar vormt een duidelijke holocaust.
Het is duidelijk dat al deze elementen in geen enkel opzicht verschillen van soortgelijke acties van de nazi's tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Gaza is een openluchtconcentratiekamp.
In zekere zin is het een vernietigingskamp, omdat er geen andere uitweg is dan sterven door bombardementen, ziekte of voedselgebrek. Het enige alternatief is akkoord gaan met een plek waar je niet wilt zijn.
Ik heb niet alleen de Holocaust meegemaakt, met al die onderduiken en discriminatie, enzovoort, maar de gevechten woedden ook in het gebied waar we ons schuilhielden. Toen we eruit kwamen, toen het allemaal voorbij was, zag ik totale verwoesting, net als wanneer je de foto's van Gaza bekijkt: verwoeste gebouwen, hopen puin, dode paarden, dode mensen. Ik zie precies hetzelfde in Gaza.
Er is echter een belangrijk verschil. Wat ik zag, was een bijproduct van twee legers die vochten, en wat ik in Gaza zie, is opzettelijke vernietiging, en ik denk dat het een groter kwaad is dan wat ik ooit heb gezien.
De vrijbrief die tegen de Palestijnen is gebruikt, is gebaseerd op de ervaringen uit de Tweede Wereldoorlog. In plaats van te concluderen dat dit iets is waar we van moeten leren en dat we moeten voorkomen dat het zich herhaalt, gebruiken ze het juist als vrijbrief voor een volledig gebrek aan verantwoordingsplicht jegens anderen.
Ik denk nu aan het moment dat Netanyahu zegt: Nooit meer is nu
Het is een duidelijke verwijzing naar de Holocaust. Ze worden, ondanks hun agressieve gedrag tegenover anderen, gezien als permanente slachtoffers, terwijl ze hun daden rechtvaardigen.
En nog een voorbeeld: toen de Israëlische ambassadeur bij de Verenigde Naties, vóór zijn bijdrage aan de Veiligheidsraad, heel theatraal een gele ster opzette, vond ik dat bijzonder verontrustend en walgelijk, omdat ik die gele ster zelfs op zevenjarige leeftijd in 1944 al moest dragen. Ze leggen echter voortdurend deze link en gebruiken deze dekmantel om volledige straffeloosheid te verwerven. En dat is het bewuste beleid van de zionisten en de Israëlische staat.
De Israëlische regering zorgt voor een toename van antisemitisme in de wereld.
Over, omdat ze jodendom en zionisme en hun huidige beleid met elkaar verwarren, en zoals we weten, is een aanzienlijk aantal Joden met rechtvaardigheidsgevoel hiertegen. En toch doen ze alsof ze namens alle Joden spreken en handelen.
Het is verbazingwekkend schadelijk voor Joodse mensen over de hele wereld.
Het is dus niet alleen duidelijk geworden dat de Israëlische staat en het zionisme genocide in Gaza veroorzaken, maar het is ook nog eens het allerergste wat de Joodse bevolking, die met deze verschrikkelijke daden wordt geassocieerd, had kunnen overkomen.
Voor Joodse mensen, en met name voor iedereen die de Holocaust heeft overleefd of hun nakomelingen, is het belangrijk om afstand te nemen van de zionistische staat.
En hoe belangrijk het is, blijkt wel uit de reacties die ik kreeg van het grote publiek. Zij zijn dankbaar voor ons standpunt, waarmee we duidelijk maken dat het Joodse volk geen solide blok vormt aan de kant van de apartheid en de genocidale Israël.
Omdat Israël en de zionisten vanwege de Holocaust volledige straffeloosheid claimen.
En we zien in de praktijk dat dit overal geaccepteerd wordt. Ze zouden er hoe dan ook niet aan moeten ontkomen om als fascist te worden bestempeld, zoals we elders waar we ze zien ook fascist noemen. En helaas wordt het Israëlische beleid nu gedreven door duidelijk fascistische figuren, Ben Gvir en Smotrich.
De vergelijking tussen de extreme acties van de zionisten en het naziregime kent een lange geschiedenis.
Albert Einstein en Hannah Arendt wezen er in een open brief die in 1948 in de New York Times werd gepubliceerd en door vele anderen werd ondertekend, al op de beleidslijnen en overtuigingen van de zionistische organisatie.
Herut, dat later uitgroeide tot de Likoed-partij, vertoonde ideologische overeenkomsten met die van de nazi's. Als een vergelijking met de nazifilosofieën en -praktijken acceptabel was, dan moet die, zo kort na de Holocaust, nu zeker ook toereikend zijn. En we moeten protesteren tegen het taboe om geen vergelijkingen te maken met de genocidale acties van het naziregime.
Hun nieuwste initiatief, het opzetten van een zogenaamd humanitair kamp, is niets meer dan een concentratiekamp.
Als je er eenmaal binnen bent, word je gedwongen om er binnen te gaan, want er zijn geen andere plekken meer waar je niet gebombardeerd wordt. Dus als je eenmaal in dat kamp bent, mag je er niet meer uit, behalve blijkbaar omdat het plan is om het land te verlaten.
Stel dat je niet weg wilt, dan zijn de omstandigheden in deze kampen onvermijdelijk zo slecht omdat ze overbevolkt zijn. Er zal nooit voldoende medische zorg beschikbaar zijn.
Er zal dus sprake zijn van een geleidelijke afname van de aantallen, door verspilling en sterfte door ontbering.
Het is een duidelijk geval van genocide.
En de parallel met de nazikampen is duidelijk. Sommige nazileiders, die bekendstonden om hun dierenwelzijn, en omdat ze de Joden als menselijke dieren beschouwden, zouden ze net als dieren humaan zijn bij het uitvoeren van de volledige uitroeiing.
Bijvoorbeeld door te proberen te voorkomen dat ze vroeg genoeg over hun lot te weten komen, zodat ze geen angst hoeven te ervaren. Dit was hun soort humanitaire idee. Als je eenmaal een etnische zuivering en de vernietiging van een volk op het oog hebt, moet je die onvermijdelijk voorbereiden met de ontmenselijking van je onderdanen.
Doordat mensen onder deze omstandigheden opgroeien, vertroebelt hun perspectief geleidelijk. Dit vertekent hun intellectuele en emotionele visie.
Als je een willekeurig persoon op straat in Jeruzalem vraagt hoeveel burgers er in Gaza zijn gedood, voor zover je weet, was het antwoord: "Wat kan het schelen?" Oké, maar vind je bijvoorbeeld niet dat er kinderen zijn gedood? Antwoord: "Kinderen groeien op tot Arabieren."
En ik ontdekte dat, helaas, zelfs een deel van mijn familie, dat de Holocaust had meegemaakt en in Israël terecht was gekomen, door deze propaganda volledig was hervormd.
Dit had zelfs gevolgen voor mijn nichtje, die als tiener tijdens haar deportatie naar Auschwitz te werk werd gesteld in pakhuizen waar ze de kleding sorteerden van de mensen die in de gaskamers waren vermoord. Op een dag moest ze de kleding van haar eigen ouders sorteren, wat een enorm trauma moet zijn geweest.
Uiteindelijk kwam ze terug. Ze overleefde het. En toen ik haar in Haifa ontmoette, vond ik haar racistisch, ronduit racistisch, net als alle anderen. En eerlijk gezegd vond ik het bijna onbegrijpelijk dat iemand met die ervaring nog steeds het slachtoffer was van deze propaganda.
Een taboe dat doorbroken moet worden
Elke vergelijking tussen wat er in Gaza gebeurt en de genocide daar, de Holocaust, de Tweede Wereldoorlog, en elke ontkenning of verbod op een vergelijking is een taboe dat doorbroken moet worden, want het is overduidelijk dat de leiding van de Israëlische regering etnische zuivering en uitroeiing als doel heeft.
Stel dat we dagelijks observeren wat er gebeurt. In dat geval zorgt de voortdurende moord op de onschuldige Palestijnse burgerbevolking, het aanschouwen van dit alles zonder te protesteren of de andere kant op te kijken, ervoor dat we een virtuele wedergeboorte van een fascistisch regime accepteren.
Om aan de goede kant van de geschiedenis te staan, moeten we ons ertegen verzetten.
En wat Netanyahu betreft, hij imiteert dat allemaal. Hij is overduidelijk een oorlogsmisdadiger, zoals is vastgesteld. We moeten echter niet de fout maken te denken dat het alleen om Netanyahu gaat, want de leiders om hem heen, en helaas een meerderheid van het land, delen dezelfde mentaliteit.
Een politicus in Israël zei in een interview:
Als je me een knop zou geven om Gaza uit te wissen, zou elk levend wezen in Gaza morgen niet meer leven. Ik zou er zo op drukken. Ik zou er nu meteen op drukken. Ik hoopte dat je me die knop kon geven en er nu meteen op kon drukken. Zo, dat is het. En ik denk dat de meeste Israëliërs dat ook zouden doen.
Niemand is onschuldig in Gaza
Uit een recente peiling van de Hebreeuwse Universiteit blijkt dat 82% van de Joodse Israëlische bevolking het erover eens is dat er geen onschuldigen in Gaza zijn. Wat nodig is, is een volledige ontmanteling van de zionistische staat en de zionistische beweging.
En we moeten weerstand bieden. De neiging om in elke fase in de richting van het fascisme te gaan; fascisme dat zich stapsgewijs en stapsgewijs ontwikkelt. We zien deze tendens, deze richting van de beweging, al duidelijk in landen als Duitsland en de Verenigde Staten, met name op universiteitscampussen.
We zien in dit land steeds vaker dat de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van protest wordt ingeperkt.
Ik was getuige van hoe de leider van de Stop the War-coalitie werd behandeld.
Opeens kwam de politie op hem af, alsof ze een bevel hadden gekregen, en ze sloegen hem met veel geweld omver en gingen bovenop hem staan, omdat het onnodig en schokkend was.
Ik dacht dat het bedoeld was als een boodschap aan een beweging die het Palestijnse volk steunt, dat ze achter ons aan zitten. Vervolgens werden de mensen die vlak naast me stonden, Jeremy Corbyn en John McDonnell, onder toezicht ondervraagd.
Laat een bericht achter