BERLIJN - In de enorme tentoonstellingshallen van ITB BerlijnIn een land waar landen jaarlijks strijden om de aandacht van de wereldwijde toerisme-industrie, bracht Malta een boodschap over die veel verder ging dan vakantiebrochures en strandfoto's.
Tijdens een briefing met journalisten die de grootste reisbeurs ter wereld bezochten, zei een hoge Maltese ambtenaar... Ronald Mizzi Hij schetste wat hij omschreef als een "megaproject" voor de mediterrane eilandstaat: een nationaal ontwikkelingskader voor de lange termijn, bedoeld om de transformatie van Malta in de komende decennia te begeleiden.
Het initiatief, bekend als Visie Malta 2050, Het doel is om economische planning, infrastructuurontwikkeling, milieubeleid en toerismestrategie te integreren in één nationaal stappenplan. Dat vertelde de heer Mizzi. eTurboNews Dit programma is ontwikkeld met inbreng van elke Maltese burger.
Voor een land met iets meer dan een half miljoen inwoners is die ambitie opvallend. Malta beslaat slechts een klein deel van de totale oppervlakte. 316 vierkante kilometerwaardoor het een van de dichtstbevolkte staten van Europa is. Toch proberen de leiders iets wat steeds vaker voorkomt in de wereldwijde beleidsvorming: het formuleren van een nationale visie voor de lange termijn, bedoeld om de ontwikkeling te sturen tot ver voorbij de horizon van verkiezingscycli.
Tijdens een toespraak in Berlijn omschreef Mizzi het initiatief als een strategische oefening in nationale veerkracht.
"Ons grootste risico is niet een plotselinge crisis," heeft hij betoogd in openbare discussies over het project, "maar langzaam afdrijven zonder duidelijke richting."
In die zin past Malta met zijn langetermijnplanning in een groeiende internationale trend – een trend die ook de grootschalige ontwikkelingsplannen omvat die ontstaan in de Golfregio, Azië en andere regio's die zich proberen te herpositioneren in een onzekere wereldeconomie.
Een strategische routekaart voor de toekomst van Malta
De kern van de Maltese nationale visie draait minder om één enkel vlaggenschipproject en meer om het coördineren van meerdere beleidsagenda's binnen één strategisch kader.
De regering heeft verschillende pijlers voor de komende decennia vastgesteld:
- Economische transformatie, met een verschuiving naar hoogwaardige sectoren zoals financiële dienstverlening, vliegtuigonderhoud, digitale technologieën en de creatieve industrie.
- Duurzaam toerismewaarbij de focus verschuift van massatoerisme naar reiservaringen met een hogere toegevoegde waarde.
- Modernisering van de infrastructuurwaaronder verbeterde transportsystemen en stadsplanning.
- Ontwikkeling van menselijk kapitaal zorgt ervoor dat het personeel zich kan aanpassen aan opkomende industrieën.
- Kwaliteit van levenwaarbij meer nadruk wordt gelegd op milieubescherming, gezondheidszorg en sociaal welzijn.
Voor de beleidsmakers in Valletta is de strategie bedoeld om een fundamentele vraag te beantwoorden: Hoe zou Malta er halverwege deze eeuw uit moeten zien?
Die vraag is met name urgent voor kleine eilandstaten. De Maltese economie is de afgelopen jaren snel gegroeid, met name dankzij het toerisme, de financiële dienstverlening en de online gamingindustrie. Economische groei heeft geleid tot toenemende welvaart, maar heeft ook de druk op infrastructuur, huisvesting en milieu vergroot.
De bevolking van het eiland is de afgelopen tien jaar aanzienlijk toegenomen als gevolg van buitenlandse werknemers en investeringen, wat de druk op het transportstelsel en de stadsplanning verder vergroot.
Tegen deze achtergrond stellen overheidsfunctionarissen dat planning op lange termijn essentieel is.
Zonder dit, waarschuwen ze, loopt het land het risico om economische groei op korte termijn na te streven ten koste van de leefbaarheid en duurzaamheid.
Toerisme: de motor en het dilemma
Toerisme blijft van cruciaal belang voor de Maltese economie en voor het verhaal dat in Berlijn wordt gepresenteerd.
De sector draagt bij ongeveer een kwart van de Maltese economische productie, inclusief indirecte effecten., waarmee duizenden banen worden ondersteund in de horeca-, detailhandel-, transport- en culturele sector.
Malta verwelkomde meer dan drie miljoen bezoekers per jaar vóór de COVID-19-pandemie.En het aantal aankomsten is de afgelopen jaren sterk hersteld.
Maar succes brengt ook uitdagingen met zich mee.
De fysieke beperkingen van het eiland betekenen dat de snelle groei van het toerisme de infrastructuur en de milieubronnen onder druk kan zetten. Cruiseschepen, drukke stranden, verkeersopstoppingen en stijgende vastgoedprijzen zijn terugkerende onderwerpen in het nationale debat.
De toerismestrategie van Malta is er daarom op gericht om herstel van het groei-evenwicht in plaats van simpelweg het aantal bezoekers te verhogen.
De langetermijndoelstelling van de overheid is ongeveer 4 tot 4.5 miljoen bezoekers per jaar tegen het midden van de jaren 2030.maar ambtenaren benadrukken dat toekomstige groei zich moet richten op kwaliteit in plaats van kwantiteit.
Dit bevat:
- het aantrekken van reizigers met een hoger bestedingsvermogen
- het toeristenseizoen verlengen tot buiten de zomermaanden
- het bevorderen van cultureel erfgoed en luxe toerisme
- Uitbreiding van het congres- en evenemententoerisme
Door haar bredere nationale visie te presenteren op ITB BerlijnDe Maltese regering heeft daarmee aangegeven dat het toerismebeleid nu moet passen binnen een breder nationaal ontwikkelingskader.
Infrastructuurambities op een dichtbevolkt eiland
De infrastructuur vormt wellicht de meest zichtbare uitdaging voor de ontwikkelingsstrategie van Malta.
Het eiland heeft een van de hoogste autobezitscijfers in Europa, met honderdduizenden voertuigen die circuleren op een relatief klein wegennet.
Verkeersopstoppingen zijn voor veel inwoners een dagelijkse realiteit geworden, met name in het dichtbevolkte centrum van de stad.
Als reactie hierop hebben de Maltese autoriteiten ambitieuze transportoplossingen onderzocht, waaronder een landelijk ondergronds metrosysteem dat zou meer kunnen kosten dan € 6 miljard indien geïmplementeerd.
Het voorgestelde netwerk zou grote bevolkingscentra zoals Valletta, Sliema, St. Julian's en de luchthaven met elkaar verbinden via een reeks ondergrondse lijnen.
Voorstanders stellen dat een dergelijk project de mobiliteit op het eiland ingrijpend zou kunnen veranderen en de afhankelijkheid van privévoertuigen zou kunnen verminderen.
Critici vragen zich echter af of de investering financieel wel haalbaar is voor een land van de omvang van Malta.
Naast transport omvatten de infrastructurele uitdagingen onder meer:
- energiezekerheid
- water beheersing
- afvalverwerking
- stedelijke planning
De snelle economische groei van Malta heeft de vraag in al deze sectoren doen toenemen.
De langetermijnvisie van de overheid is erop gericht deze problemen holistisch aan te pakken, in plaats van via geïsoleerde beleidsmaatregelen.
Leren van wereldwijde "visiestrategieën"
Het Maltese initiatief weerspiegelt ook een bredere internationale trend: de opkomst van nationale initiatieven. “visiestrategieën.”
Een van de meest prominente voorbeelden is Saudi Vision 2030, gelanceerd in 2016 door de kroonprins Mohammed bin Salman.
Het programma van Saoedi-Arabië is erop gericht de olieafhankelijke economie van het koninkrijk te transformeren door middel van massale investeringen in toerisme, entertainment, technologie en infrastructuur.
Tot de belangrijkste projecten behoren:
- NEOMeen futuristische stad van 500 miljard dollar die gepland staat langs de kust van de Rode Zee
- De lijneen voorgestelde autovrije lineaire stad van 170 kilometer
- Qiddiyaeen enorm centrum voor entertainment en sport
- Het Rode Zee-projecteen luxe toeristische bestemming die zich uitstrekt over tientallen eilanden
Deze megaprojecten vertegenwoordigen een van de grootste economische transformatieprogramma's die ooit zijn ondernomen.
Ter vergelijking: de visie van Malta opereert op een veel kleinere schaal. Toch is de conceptuele overeenkomst duidelijk: regeringen gebruiken steeds vaker langetermijnstrategieën om de nationale identiteit te definiëren, investeringen aan te trekken en het beleid over decennia heen te sturen.
Andere landen die een vergelijkbare aanpak volgen, zijn onder meer:
Laat een bericht achter